Mijn achtergrond

Ik was dertig jaar oud en voor de tweede keer afgereisd naar Birma om voor een lange periode in een klooster te mediteren. En toen opeens, tijdens een meditatie, voelde ik dat ik mensen aan wilde raken, dat ik via de aanraking heel dichtbij de ander en (daarmee) mezelf wilde zijn.

Weer thuis pakte ik naast mijn werk als freelance journalist een versnelde deeltijd studie fysiotherapie op. Deze studie zorgde ervoor dat ik verder afkwam van dat gevoel; mijn aanrakingen werden functioneel. Pas tijdens mijn eerste baan als fysiotherapeut kwam ik weer in aanraking met de diepe wens om simpelweg aan te raken. Ik merkte dat dat ook de achterliggende wens was als mensen -met uiteenlopende klachten- zeiden: ‘Kun je mij niet even masseren?’. Op dat moment was massage in de fysiotherapie ouderwets, de patiënt moest een actieve rol innemen in zijn genezingsproces. Ik merkte echter dat door wél aan te raken mensen sneller klachten vermindering ervoeren, het type klacht deed er daarbij eigenlijk niet toe.

De administratie en de korte tijd die ik had per patiënt braken mij al snel op en ik begon voor mezelf. Een intuïtief onderzoek om via de aanraking mensen bij hun innerlijk groei potentieel te brengen, volgde. Al snel via een grote praktijk met meerdere masseuses tot anno nu, een eigen praktijk waarbij ik naast individuele sessies ook partners in een intieme liefdesrelatie leer hoe ze elkaar kunnen aanraken op een manier die bevrijdend is en die elkaars innerlijk groeipotentieel stimuleert.

De wijze waarop ik mensen ontvang, de ruimte waar de sessies plaatsvinden en ook de woorden waarmee ik mensen uitnodig, zijn altijd voor mij hand in hand gegaan met de sessie zelf; om je over te kunnen geven aan de aanraking is immers veiligheid en vertrouwdheid nodig.

Parallel aan dit pad loopt mijn innerlijke zoektocht rondom het thema liefde, intimiteit en seksualiteit. Als kind en tiener heb ik het ware potentieel van seksualiteit ervaren maar om daar weer aan te komen moest ik eerst door het donkere bos van begeerte. Dankzij deze worsteling heb ik de thema’s liefde, seks en relaties aardig doorgrond en mag ik nu weer, en steeds meer, de lichtheid van de spirituele seksualiteit beoefening ervaren. Dit is een pad dat mij nog steeds mateloos boeit en waar ik anderen ook graag in inspireer, zowel actief als begeleider van individuele en partner sessies als passief via mijn website en het sprookje over Lotus en Dinant dat ik via de love bubbles verspreid.

En zo rest mij steeds meer dankbaarheid; voor het leven en de mensen op mijn pad die mij steeds weer terug brengen bij mezelf. Deze dankbaarheid leidde in augustus 2014 tot het oprichten van Stichting IAlmaMater, een stichting die ten doel heeft om anderen te inspireren en ondersteunen op het gebied van transformatie. Deze stichting is voor mij persoonlijk een oefening in overgave; het opdragen van mijn leven en werk aan het grotere geheel. Wat dat grotere geheel is? Laat ik het Liefde noemen.